Loading…

Inspiratie

Aan deze pagina wordt gewerkt.

Het verhaal van De Wildeman of IJzerhans – de gebroeders Grimm (1822)

De Wildeman of IJzerhans is een oud volksverhaal uit de Mainstreek dat tussen 1812 en 1822  is opgetekend door de gebroeders Grimm. De oorspronkelijke naam is Der Eisenhans. In Frankrijk is het verhaal bekend als Jean de fer en in Engeland als Iron John.

Verborgen wijsheid van het sprookje – Mellie Uyldert (1946)

Melly Uyldert betoogt dat we het verhaal van IJzerhans kunnen lezen als een allegorie voor de purificatie van de mannelijke scheppingskracht. In deze lezing staat de Wildeman symbool voor onze aardse – nog onbewuste – mannelijke scheppingskracht en de weg die de prins in het verhaal aflegt voor de weg die deze energie door ons centrale kanaal van onderen naar boven aflegt. De verschillende plaatsen (o.a. kelder/keuken, tuin, slagveld) en de bijbehorende rollen die de prins in het verhaal speelt (o.a. koksmaatje, tuinmans-jongen en ridder), corresponderen in haar visie met de chakra’s in ons onder-lichaam (wortel-chakra, hara of heiligbeen-chakra, zonnevlecht). Wanneer de prins aan het einde van het verhaal met de prinses trouwt (hart-chakra), treedt IJzerhans met een groot gevolg binnen in de feestzaal en zegt tegen de prins: “Ik ben IJzerhans. Ik was betoverd tot een wildeman, maar jij hebt me van de betovering verlost. Alle schatten die ik bezit, zullen van jou zijn!”

The hero with a thousand faces – Joseph Campbell (1949)

De Wildeman: voor mannen op zoek naar authenticiteit – Robert Bly (1990)

King, Warrior, Lover, Magician – Thomas Moore and Douglas Gilette (1991)

Afwezige vaders, verloren zonen: over de mannelijke identiteit – Guy Corneau (1991)

De terugkeer van de koning: liefde, lust, leiderschap – Ton van der Kroon (1996)

Nature and the Human Soul – Plotkin

Plotkin betoogt dat we als mens 8 ontwikkelingsfasen kunnen doormaken, waarbij we in elke fase een culturele taak en een natuurlijke taak te verrichten hebben. In onze (late) kindertijd is dat bijvoorbeeld de culturele taak om de waarden, normen en regels te leren kennen die in onze familie van herkomst gelden en de natuurlijke taak om de natuur die ons omringd te ontdekken. In onze pubertijd (of vroege adolescentie) verschuift de aandacht van onze familie van herkomst naar de leefstijl die we met leeftijdsgenoten delen (= cultureel) en van de natuur die ons omringd naar onze ontluikende seksualiteit (= innerlijke natuur).

In de westerse samenleving blijven veel mensen volgens Plotkin in de derde fase hangen: de pubertijd. De belangrijkste oorzaak hiervoor is in zijn visie dat we op grote schaal vervreemd zijn van de natuur: zowel de natuur die ons omringd als onze innerlijke natuur. Anders gezegd: er is wel veel aandacht voor de culturele taak die bij iedere fase hoort, maar de natuurlijke taak wordt veronachtzaamd. Het gevolg hiervan is dat de meeste mensen – ook als ze ouder worden – blijven hangen in het ego-centrische bewustzijn dat kenmerkend is voor de pubertijd en geen eco-centrisch bewustzijn ontwikkelen. De oplossing die hij voorstelt is dat we de tijd te nemen om alsnog de natuurlijke taken uit voorgaande fasen te verrichten.

No more mr. Nice Guy – Robert A. Glover (2002)

Backbone: voor bewuste mannen met ruggengraat (2015) – David H. Wagner